ندم على اللى فات يا ريته ما كان آت اتجوزت جواز صالونات.... فى قاعدة بين العائلات و ياريته ما كان جرى تعبت يا ناس نفسيا و حالتى متأخرة.... العيب على النصيب مبيجبش حبيب لحبيب دايما واقف يعاندهم و يعمل اللى يكيدهم.... و اخرتها جو ازة بالعين بين اتنين مش متفاهمين ماشين فى طريقين و عمرهم مش متقابلين و خلاص مال الحال و بقا فى كوم عيال و اصبر و ادارى و اخبى.... و اقول اهو دا نصيبى و بختى اكتم و اعبى فى قلبى و اقول اه يا نا يا غلبى ياللى ما حد حاسسبى اهديلى يارب الحال و كمان أبو العيال لكن لاء استحالة و كمان مليون محال.... يقلبها زعابيب فى ثانية متقولشى و اخدنى جارية ميطلعش منها صوت يحركها زى الريموت.... دى حكايتى انا الشخصية دوامة و دارت بيا و بقت بين نارين سندال و مطرقة عشان....انا فى الأول خفت من لقب مطلقة لا عيب و لا حرام ضيعت زهرة شبابى يا مرى يا عذابى . بقلمى / محسن العربى شاعر الإبداع
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق